وبلاگ خوشه چین                                                        برو خوشه چین باش سعدی صفت

 

بیایید دلمشغولیهای روزائه خود را در این وبلاگ بنویسیم.البته این اصلا به معنای روزمرگی نخواهد بود.اگر چه یک واقعه روزانه می تواند سرمنشا آن باشد .اما در ادبیات بر خلاف صنایع دیگر همواره یک محصول  بایستی حاوی مقادیر زیادی نگهدارنده باشد تا طول ماندگاری آنرا افزایش دهد.

گل همین پنج روز و شش باشد وین گلستان همیشه خوش باشد.

این وبلاگ در خراسان بزرگ به ثبت رسید .سرزمین مفاخر علم و ادب و مامنی برای وطن پرستان و فرهنگ دوستان

برادر جان خراسان است اینجا سخن گفتن نه آسان است اینجا

از انجا که قطعا تا کنون بی هنری من بر خوانندگان معلوم گردیده پس خوب نوشتن و ویراستاری مطالب شما تماما با شماست .امیدوارم گذار صاحبان هنر و فضیلت بر این مسیر افتد و از سر دلسوزی لب به انتقاد گشایند و هامشی بر نوشته ها بگذارند.

از علاقه به خراسان گفتم اما چو ایران نباشد تن من مباد.

در سبک نوشتن متون آراد آزادیم البته اگر چه سبک طنز را بیشترمی پسندم و تلخی اش را در پس خنده کاراتر و دلنشین تردر می یابم اما از یادمان نرود که یکی از صفات چسبان نوشتارهای ادبی در ایران در لفافه سخن گفتن است و به ایهام در اوردن منظور و در پرده نشستن سخن همانی که در شعر خواجه حافظ می بینیم و در موش و گربه عبید و دیگران . اما در اینجا همانطور که  قبلا هم آمد محدودیتی نداریم به جز چهارچوب قوانین و بس.  پس   

حرف و گفت و صوت را بر هم زنم                          تا که بی این هر سه با تو دم زنم.